Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Waar zal ik mee beginnen, de plannen voor dit jaar of met de lichamelijke ongemakken?

Eerst dat laatste maar. De immuuntherapie is klaar. Twintig november 2023 ging het laatste portie mijn lijf in. Ik zou er nog één krijgen in januari, maar mijn huid en ik, vonden het wel genoeg. Het werd te oncomfortabel, zodat zelf die ene laatste mij teveel leek. Dus die niet meer gedaan. Nu, ruim drie maanden later, zou het spul mijn lijf weer uit moeten zijn. Eens kijken wat dat brengt. Hopelijk knapt mijn huid weer wat op. Het is al wat beter na een korte prednison kuur. Dat gaf het net een zetje in de goede richting.

Om even uit te leggen. De immuuntherapie wordt volgens protocol twee jaar lang gegeven. Daarna lijkt het niets meer toe te voegen. Voordat het afgelopen was gaf het wel al wat onzekerheid, het naderende einde van de kuur. Maar uiteindelijk kon ik mij er wel mee verzoenen. Want hopelijk minder huidproblemen en ook minder naar het ziekenhuis natuurlijk. Nu nog één keer in de drie maande voor een scan en gesprek met de dokter. En tegelijk is er de sprong in het diepe zonder therapie. Wat gaat er nu gebeuren? Gaat de tumor weer groeien of houdt ie zich koest, ook zonder de therapie? Niemand die het weet. Dus ik probeer die vraag ook maar buiten de deur te houden, wat aardig lukt. Eind volgende maand moet ik weer voor een scan.

Vorige keer schreef ik over het laten opereren van mijn handen. Ondertussen is mijn linkerhand, waar ik het meeste last van had, geopereerd. Het is een beetje ongemakkelijk om een tijdje weinig te kunnen doen, maar goed, de operatie is geslaagd en mijn hand slaapt niet meer tijdens het fietsen. De operatie aan mijn andere hand heb ik uitgesteld tot later dit jaar omdat ik niet nog een paar maanden onthand wilde zijn. Mijn linkerhand is nog steeds een klein beetje gevoelig, dus het herstel duurt best lang. Vandaar het uitstel. In de winter vind ik dan prettiger.

Je merkt wel, ik praat nu nonchalant over de toekomst, maar in mijn hoofd vraag ik me altijd af hoe het dan met mij zal zijn. Maar goed, plannen maken kan geen kwaad. Hoe mijn gezondheid op dat moment is zien we dan wel weer. 

Ondertussen heb ik de laatste zes weken heel weinig gefietst. Ook niet binnen. Ik kreeg een beetje last van mijn knie en uiteindelijk bleek dat overbelasting te zijn. Ik ben nu een paar keer bij de fysio geweest en er is vooruitgang. Ik loop nu iedere dag een rondje en vandaag heb ik voor de tweede keer deze week een rondje gefietst. De knie is nog steeds gevoelig maar ik kan in ieder geval weer pijnloos fietsen, wat lekker is. 

Daarmee kom ik op de plannen. Fietsplannen. Het fietsen vorig jaar ging erg lekker en de vakantie in de alpen in september beviel ook erg goed. Het kamperen ging eigenlijk boven verwachting. Het opstaan van mijn matje ’s ochtends ging weliswaar met wat gekreun gepaard, maar het viel me toch erg mee. Dus dit jaar ben ik wat ambiteuzer. Op de fiets weg, met een tentje achterop. Waarschijnlijk in mei, voor de zomervakantie in ieder geval. Ik heb nog niet echt vaste plannen, maar ik ga denk ik weer door Duitsland richting Oostenrijk/Zwitserland. Maar het zijn plannen hè. Ik laat het ook een beetje afhangen van het weer op dat moment. En grootste onzekere factor in het geheel is mijn conditie. Vandaag heb ik zestien kilometer gefietst en daarna was ik moe. Maar ik heb dan ook zes weken heel weinig gedaan. Alle verplaatsingen in de auto bijvoorbeeld. 

Dus ik heb nog een paar maanden om mijn conditie weer bij te spijkeren. Omdat ik vorig jaar uiteindelijk makkelijk veertig/vijftig kilometer achter elkaar kon rijden, heb ik goede hoop voor nu. Ik hoef ook geen honderd kilometer per dag af te leggen. Rustig aan. Ik heb de tijd.

Ik zou samen met Roline gaan, met wie ik in september op vakantie was. Maar door omstandigheden kan zij in ieder geval niet samen met mij starten. Misschien voegt zij zich later bij mij. We zullen zien hoe het gaat.

Ik ben er eigenlijk al bijna klaar voor Mariek, behalve mijn uithoudingsvermogen dan. Ik ga nog een paar dingen aan mijn fiets veranderen, waarbij lichtere versnellingen het hoogst op de lijst staan. Vorig jaar had ik af en toe wat moeite in de bergen (we zijn overigens geen echte bergen opgereden), en toen had ik geen bagage, dus daar moet wat veranderen.

Nou, tot zover de update Mariek. Het gaat behalve wat kleine ongemakken eigenlijk best goed. Ik kan niet wachten tot het mooier weer wordt en ik er op uit kan.

Liefs, Roon.

Foto door Roline.