Lieve Mariek,
Het is warm vandaag. ‘Bloody hot’, zoals jij zou zeggen. Te warm voor de tuin. Wachten op schaduw.
Deze week was lichter. Ik weet niet hoe het komt maar er is wat meer rust en ruimte in mijn hoofd. Zo gaat dat. Golfbewegingen van rouw naar lichter naar rouw en weer terug. Ik had een klusje, dat helpt altijd wel. En het mooie weer, dat ook. En misschien omdat, nou ja, ik weet het niet.
De tijd ging wat sneller, leek het wel. Wat dingen te doen, een middag met prettig bezoek, eten bij Eg en Ciel.
Het klusje was fotograferen op een zakenvrouwenborrel in Amsterdam. Ja, nu moet je lachen hè. Ik op een zakenvrouwenborrel. ‘Hoe kom je daar nou aan’, zou je roepen. Nou, dat zal ik even kort uitleggen. In december vorig jaar werd ik op Facebook gewezen op een oproep van Selma Duinkerken. Een dame die samen met haar man een begeleid wonen project beheert voor jongeren met een licht verstandelijke beperking (Stichting Raguel in Purmerend). Zij had een foto nodig voor een subsidiewedstrijd van een bank. Ik heb een aantal foto’s gemaakt en zo hebben we elkaar leren kennen.
Zij heeft ook een bedrijf. Ze ontwerpt en verkoopt kokerrokken en -jurken. Twee weken terug vroeg zij mij of ik foto’s voor haar bedrijf zou willen maken. Nou, ik wel. Dat gaan we binnenkort doen. De zakenvrouwenborrel was meer een echte kennismaking om te zien of we een beetje met elkaar overweg kunnen en of mijn fotografie haar bevalt. Ze had wel al foto’s gezien van mij, vooral straatfotografie, maar modefoto’s maken is weer wat anders natuurlijk, al heb ik daar wel wat ideeën over.
Zo kwam ik woensdag in haar showroom terecht in Amsterdam Zuid-Oost, tegenover de Arena. Hopelijk het begin van een goede en leuke samenwerking.
Straks rijd ik voor de tweede keer in een week naar Lydia. Ik ben uitgenodigd voor het eten cq. barbecuen. En daar heb ik wel zin in.
Het is dus niet alleen maar kommer en kwel Mariek. Af en toe gaat het zomaar weer even wat beter. En komende week ziet het er ook aardig uit. Behalve dan dat ik 55 wordt, dat is wat minder. Dus ik vier het maar niet. Maar toch zijn er wel wat leuke dingen aan mijn verjaardag verbonden, deze week.
En Im, je weet wel, die baby van een paar maanden waar wij ooit op pasten, die wordt dinsdag 18. Zoals altijd gelijk jarig met mij, dus dat vergeet ik niet snel.
Liefs,
Roon.
Wat fijn Ronald om deze brief te lezen en te ontdekken dat er zonnestraaltjes op je pad schijnen.
Ook al word je 55 de komende week , je blijft ” vechten” en doorgaan met leuke nieuwe projecten.
lieve groet