Lieve Mariek,
Omdat het vandaag een bijzondere dag is voor het basisonderwijs heb ik allemaal losse gedachten op een rijtje gezet. Ze schieten door mijn hoofd als ik aan jou denk en aan je tijd voor de klas. Verre van volledig natuurlijk maar misschien is het de kern.
Honderden kinderen
duizenden schriftjes
lange dagen
avondlijke uren
alles nakijken
‘kwijtgeraakte’ sommen
hilarische verhalen
warme collega’s
zware gesprekken
oververmoeidheid
wegcijferen
muziek
drama
mediteren
teveel werken
eigen spullen
klassen inrichten
noodzakelijke vakanties
beetje bijkomen
lastige klassen
pareltjes
juf voor kinderen
herinneringen voor altijd
levenslessen
werkstukken corrigeren
Scheepvaartmuseum uitstapje
eerst alvast zelf eens kijken
investeren
organiseren
plannen
digibord haat/liefde/haat vooral
dromen over kinderen kwijtraken
grote angst
ontelbare ideeën
onuitputtelijke creativiteit
eindeloos voorbereiden
onbetaalde uren
lieve ouders vooral
lastige ouders soms
10 minuten gesprekken
geestelijke belasting
zoveel liefde
voor de kinderen
voor het vak
zoveel administratie
dagen rapporten schrijven
altijd doorgaan
slechte koffie
eigen koffie
roeping
plusklas opzetten
succes
filmpje maken
afscheidsvoorstelling
de Vest
juf Joke
dansen
ontwikkelingsgericht
zelf denken
orde houden
nergens tijd voor
altijd moe
vroeg naar bed
vroeg weer op
enorm gedreven
klas is eigen bedrijfje
te laag salaris
werkethiek
teveel kinderen
vandaag
5 oktober 2017
eindelijk
staken.
Je had niets liever gewild, denk ik, al keek je wel eens om je heen. Iets minder veeleisend was mooi geweest. Je werk vroeg veel van je maar jijzelf deed dat ook.
Liefs, veel liefs,
Roon.
Prachtig verwoord Ronald!
In gedachten ben ik er vandaag ook mee bezig.
Liefs, Marijke
Heel herkenbaar, helemaal waar! De inzet van Mariek was, net als dat van veel collega’s, altijd meer dan 100 procent.