Deze foto is gemaakt in augustus 2009, op vakantie in Denemarken.

Lieve Mariek,

Dan zit ik hier aan de tafel
en spoelt het over mij heen.

Het golft ongezien door
de keuken, door de kamer
door het denken
in mijn hoofd.

Het voert tranen naar
mijn ogen en sleurt
alle hoop naar
de horizon
uit het zicht.

Angsten, twijfels,
onzekerheden komen
plotseling weer
bovendrijven.

Het neemt bezit van
mijn rationeel denken
blokkeert alle energie en
ambitie voor
dagen
minuten
seconden.

Het komt in grote golven die
mij kopje onder duwen
of kleintjes alleen
over mijn voeten.

De golven blijven komen
en weer gaan.

Tussen de golven is
er rust en soms een
blauwe lucht.

Heftig verdriet.

Onzichtbaar
tot het je
raakt.

En dan nog even dit.
Je weet het waarschijnlijk al maar er is weer iemand dood in de familie. Jenny. Nadat ze net herstelt was van borstkanker, kreeg een andere, acute, kankervariant haar er heel snel onder. Ik kende haar niet goed maar voelde me verbonden door de ziekte die jou en haar verbond. Doordat ze jouw blog volgde en de laatste tijd mijn brieven aan jou.

Liefs en dikke kus,
Roon