Lieve Mariek,
Ik zie dat ik nu al 40 brieven aan je heb geschreven. Ik hoop dat je het niet teveel vindt. Misschien verval ik in herhaling. Ik weet het niet maar ik vind het prettig om naar je te schrijven. Het helpt mij een beetje. Om dichterbij je te zijn en om mijn gevoelens een uitweg te geven. Ik ga er maar gewoon mee door.
Vandaag een gedichtje.
Ik loop langs ons
vorige huis.
Geen heimwee,
nooit gehad.
Alleen dat raam
ooit ingeslagen
onze sleutels
binnen.
Ik denk aan ons
daarbuiten.
Ik spreek Ilse
terug van skiën
voorover gevallen.
Ik zie jou
net zo op
een helling
in Sölden.
Ik eet bij Noor
en Jelmer.
Vorig jaar zaten
wij hier.
Doutze
pas geboren
lag zacht tegen
je aan.
Ik zit daar en kijk
naar waar je zat
een groot en een klein
mens zo tevreden
bij elkaar.
Je mist nu hoe
ze groeit en staat.
Ik denk daaraan
je laatste uitstapje
buiten de stad.
Ik wandel langs het meer
achter ons huis.
Zoals we zo vaak deden.
De laatste keren duwde
ik je rolstoel.
Soms liep je een stukje
en duwde je
zelf.
Ik loop daar en voel de
handvatten zowat drukken
tegen mijn handen.
Zie je haast zitten en
genieten.
Ik hoor ons bijna praten
lachen.
Zoveel herinneringen
aan jou
iedere
dag.
Liefs,
Roon
Wat een mooie brief. Een bijzondere correspondentie die Mariek zeker zou waarderen.
Ga maar door Ronald. Het geeft ons het gevoel dat ze heel dichtbij is.
lieve groet Joke
Dank je wel Joke.
Lieve Roon, Marieke was deze week ook weer vaak in mijn gedachten, door jouw brief over het uitje met de meiden, maar ook doordat zij ook niet onbevreesd kon genieten van skiën (net als ik)
Blijf doorgaan met je brieven, elke keer weer ontroeren ze me en zetten me weer aan het denken.
Liefs
Ilse
Lief.
ik ken je niet maar lees je brieven omdat je een vriend van Lydia los bent..vind het prachtig wat je schrijft ….verliezen is verschrikkelijk.we weten dat we dood gaan..blijf je volgen..
Dank je wel Edith
40 Brieven, dat is toch een eerbetoon op zichzelf. Het is een lijntje naar de hemel, houd het maar mooi open. Zo is het geen gesloten boek, maar een groeiende bundel ontroering en liefs. X
Mooi.
Hé lieve Roon, ik lees je brieven ook altijd. Heel mooi. En voor veel mensen denk ik een troost, ook als ze Mariek niet kenden. Veel herkenning evengoed. En gewoon fijn en goed voor jezelf. Gewoon doorgaan x Ingrid
Dank je