Lieve Mariek,

Weet je nog, wij waren ooit in Duitsland, nog niet eens zoveel jaren geleden, en daar bezochten wij een terrein met een vervallen hoogoven. Een grote fabriek waar het ooit een enorme herrie geweest moet zijn. Nu was het oud, mooi, zoals verlopen industriële bouwwerken mooi kunnen zijn. En wat ons het meest opviel was dat het er oorverdovend stil was. Het leek wel stiller dan het zou moeten zijn. Stiller dan stilst. Ik moest daar pas aan denken.

Stil hè
zei iemand
deze week
hier in de
kamer.

Ja, stil
is het in
huis.
Soms kraakt de vloer
en denk ik even
‘Mariek’.

Als ik alleen ben
vul ik de ruimte
met geluid
van de radio.
Maar de stilte blijft
ondanks geluid
mensen
stemmen.

Meer stilte
waarschijnlijk
dan er ooit geweest is
als wij er niet waren.

Drukkende stilte.
Stiller dan er
eigenlijk past
tussen deze
muren.

Stilst.

Liefs,
Ronald