Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Een gedichtje over mijn worstelingen met tijd.

 

Tijd.

De tijd kruipt
door mijn hoofd
mijn hoofd kruipt
door de tijd.

Zoveel tijd
om tot niets
te komen.

Geen ideeën om
tijd te vullen
geen concentratie
om tijd te
verstrijken.

De tijd kruipt voort
met mijn hoofd
vol van wachten
en verwachting.

Maar soms
ontsnapt
de tijd.
Uren worden
minuten.
Middagen korter
dan de tijd
die verstreek.

Want soms is alles
even goed
in het
nu.

 

Roon