Lieve Mariek, In die ringband met negatieven kwam ik ook een foto tegen van een etentje in het huis aan de Snaarmanslaan. Eerst mijn huis, later ons huis. Aan tafel zie je Jos en Helen en hun dochter Susan. Helen was een vriendin van jou. Susan is vier jaar, op de...

Lieve Mariek,   Ik heb een nieuwe tweedehands fiets. Om bij herinneringen te komen waarheen mijn stadsfiets mij niet kan brengen. Om de bagage te torsen die te zwaar is voor mijn hoofd. Om af en toe tegen frustraties te kunnen trappen. Om mijn gedachten te laten...

Lieve Mariek, Twee weken gaat het al heel aardig met mij. In mijn hoofd dan vooral. Ik ben moe op het moment omdat ik ook al twee weken erg slecht slaap. Nu ben ik al nooit zo’n goede slaper maar nu lijkt het wel alsof ik niet meer weet hoe het moet. Uren wakker voor...

Lieve Mariek, Het is warm vandaag. ‘Bloody hot’, zoals jij zou zeggen. Te warm voor de tuin. Wachten op schaduw. Deze week was lichter. Ik weet niet hoe het komt maar er is wat meer rust en ruimte in mijn hoofd. Zo gaat dat. Golfbewegingen van rouw naar lichter naar...

Lieve Mariek, In jouw kast staat een ringband vol met negatieven. Ik kwam hem vorige week tegen. Een kleine schatkamer aan vergeten beelden. Een deel ervan is afgedrukt, maar heel veel ook niet. Ik ben nu bezig ze te scannen. Ik reis terug met jou, meer dan twintig...

Lieve Mariek, Je foto op de kast wie ben je ook alweer. Je was hier toch ooit. Jij was het toch die hier door het huis liep en zong? Mij in het voorbijgaan even aankeek aanraakte een kus gaf. Maar wat zei je dan? Hoe klonk je stem ook al weer? Je eigen geur...

Lieve Mariek, Moederdag 2017. We hadden er niet veel mee maar gingen toch even naar onze moeders. Dat kunnen we allebei niet meer. Ik ben vanochtend bij jouw moeder geweest. Het gaat wel goed met haar, tenminste zo lijkt het. Maar je man, die een half jaar na je...

Lieve Mariek,   Het zit in mij, weet je onder het oppervlak je ziet het niet zomaar. Je moet mij kennen, denk je niet voor een glimp in mijn ogen een trek om mijn mond. Het zit in mij, weet ik onder mijn huid, in mijn hart ik hoef het niet te zien. Ik moet mij...

Lieve Mariek, Het is misschien een beetje raar dat ik je er nog niets over verteld heb, maar onze vrienden van verderop zijn verhuisd. Een beetje moeilijk om met je te delen, denk ik. Want we zijn zo vaak bij ze thuis geweest. We hebben samen zoveel goede...

Lieve Mariek, Hoelang zal het nog doorgaan, het herbeleven van jouw laatste weken? Jij weet het ook niet natuurlijk. We zullen het merken de komende jaren. Ik had dit jaar nog meer behoefte erover te schrijven dan vorig jaar, naar mijn idee. Maar na afgelopen...

Lieve Mariek, Er was die nacht dat ik je dood zag gaan. Ik hoorde je ademen met lange tussenpozen. Tot je stil werd, zo onwerkelijk stil. Geen geluid meer, geen beweging. Een niemandsland tussen leven en dood. Je vermoeide gezicht ontspande zich. Een lichte glimlach...

Lieve Mariek, Zondag 26 april 2015 Het was avond en Lydia en ik zaten op de bank. Zij aan de ene kant, ik aan de andere. Zij las een boek of appte met thuis. Ik weet niet alles meer. Ik had de laptop op schoot en schreef een gedicht. Het was stil in huis. Jij sliep,...