Lieve Mariek,
Moederdag 2017. We hadden er niet veel mee maar gingen toch even naar onze moeders. Dat kunnen we allebei niet meer. Ik ben vanochtend bij jouw moeder geweest. Het gaat wel goed met haar, tenminste zo lijkt het. Maar je man, die een half jaar na je dochter overlijdt, het is niet niks. Vanavond gaan we uit eten, samen met je broer en zijn gezin. We zullen aan jullie denken.
Ik heb een gedichtje gemaakt voor mijn moeder.
Lieve mam,
Al zeven jaar
was je langzaam
aan het verdwijnen.
van zo zelfstandig
naar hulpeloos.
van scherp praten
naar 20 keer hetzelfde.
Van goede gesprekken
naar het missen daarvan.
Van lief, tja, je bleef
gewoon lief.
Ik ben je niet vergeten
hoor.
Na je overlijden.
Maar weet je
Mariek ging
niet veel later.
En dat verdriet
is nu nog zoveel groter.
dat begrijp je vast
want je begreep
zoveel.
Ik mis jou ook.
Liefs,
Ronald
Heel goed weer gegeven en op de juiste toon.
Dank u wel.
Wat een mooie brief met een prachtig gedicht.
ik herken wat je schrijft over je moeder. Een verlies om nooit te vergeten.
sterkte Ronald.
Dank je Joke.
Je gedichtje zo vol liefde dat hier mijn tranen stromen. Van begrip. Voor jou, voor het gemis. Dat ik zelf ook zo goed ken. Als ware het een amputatie terwijl je dag na dag hun stem en lach nog hoort, hun geur nog ruikt. Hun huid nog haast kunt aanraken. En opeens is er daar dan jouw gedicht dat het tastbaar maakt alsof hun huid voelbaar is onder onze vingertoppen. Zo mooi je woorden, zo klein, lief en intiem.
Ook ik mis Dora nog dagelijks. Ik heb net enkele pogingen gedaan om het uitgebreider te omschrijven, maar ik mis de vaardigheden om het op een soortgelijke manier als jij te doen.
Dank je wel Esther voor deze mooie reactie.
(Mijn vader heeft per ongeluk op jouw reactie gereageerd ipv een nieuwe reactie neer te zetten. Niet zo erg hè).