Lieve Mariek,
Ik heb vandaag een gedichtje voor je geschreven:
Verdriet zet de tijd
vast in ons huis.
Het verspreidt zich
met bekende
geurtjes,
verbergt zich in
onze recepten,
verstopt zich tussen
de regels van
mooie woorden,
hangt tussen
gesprekken
met vrienden,
spreekt met het
kraken van
de vloer,
drinkt van
mijn tranen,
voedt zich aan
je lege bed
tot de slaap
het even
wint.
Liefs,
Ronald
Wat doe je dat toch mooi Roon… ik ben er weer stil van.
Wat een prachtig gedicht Ronald!!
Slapen is een mooi mechanisme om even te vergeten…..
Lieve groeten,Joke.