Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Je weet het wel hè
dat ik niet weet
of je er nog bent
of helemaal niet
ergens of nergens.

Maar ik weet
dat ik hier weer sta
naast een kist
met je vader.
acht maanden later.

Je weet misschien
dat ik vaak denk
waarom jij
zo jong.
Jij zei altijd
‘waarom ik niet’.

Maar nu Ben
z’n lichaam
hier ligt
denk ik dat het
zou kunnen dat
jij er al moest zijn
om op hem
te wachten
hem te ontvangen
zijn ziel
wegwijs te maken.

Ik weet het niet
maar als jij toch ergens
bent dan is dat
misschien de reden.

Dan snap ik het wel.

Omdat hij zoveel aan je had
omdat jullie zoveel van elkaar hielden.
jullie samen zo konden lachen
samen konden genieten
konden huilen
fietsen
wandelen
omdat jullie ook zo goed
stil konden zijn
de laatste tijd.
Omdat jullie zo goed samen
konden.

Misschien snap ik het dan wel.

Een beetje.

Liefs en dikke kus,
Roon