Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Er is
zo blijkt
een tempo
in het opruimen
van jouw spullen.

Op de ochtend
van je crematie
haalde ik alle
kankermedicijnen
uit de keukenla.
Weg ermee.

Later haalde ik je
jassen van de
kapstok
stopte alles
in de kast
boven.
Verder weg lukt
nog niet.

Je fiets ging
van de werkplaats
naar de schuur.
Uit het zicht.

Je schoenen
verdwenen
naar boven
bij je
kleren.

Je schaatsen en
bergschoenen
zijn nu bij
Imme.

Vorige week
de papierbak
bij je bureau.
Leeg.

Vandaag de
badkamerkast
met al die
spullen, luchtjes
medicijnen, Ladyshave
lippenstift, oogschaduw
en watjes.
Opgeruimd.

Het doet zeer bij
alles wat ik
pak bij alles wat ik
weggooi.

Maar week voor week
beetje bij beetje
ruim ik op.

Wees niet bang
Mariek
het zijn maar spullen.

Steeds meer van jou
bewaar ik in
mijzelf.

 

Kus, 
Roon