door Ronald | okt 11, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Als ik nu, het is herfst alweer, het pad afloop door de (je) tuin, moet ik denken aan jou, in je laatste maand. Geknakt. Een blad alleen, ooit levenslustig en sociaal aan een tak, wordt nu ruw over harde tegels en zuigende modder gesleurd door een...
door Ronald | okt 5, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Omdat het vandaag een bijzondere dag is voor het basisonderwijs heb ik allemaal losse gedachten op een rijtje gezet. Ze schieten door mijn hoofd als ik aan jou denk en aan je tijd voor de klas. Verre van volledig natuurlijk maar misschien is het de kern....
door Ronald | sep 28, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Vandaag, naast een zelfportret, ook een zelfgedicht. Het voelt heel kwetsbaar om te doen maar blijkbaar is de tijd gekomen om toch meer van mijzelf te gaan laten zien. Ik voel wat zachte drang van binnenuit, om dat te doen. Over jou schrijven en wat dat...
door Ronald | sep 11, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, In de kamer hebben we een nisje, dat weet je natuurlijk. Bovenin staat jouw rouwkaart. Verder naar beneden heb jij een paar planken aan de muur gemaakt. En de laatste tijd van je leven stonden er kinderboeken op. Boeken die jij mooi vond en waarvan je...
door Ronald | aug 27, 2017 | Brieven
Lieve, lieve Mariek, Je kleren hangen en liggen in kasten verstopt achter deuren op jouw zolder. Wachten ze op jou of wachten ze op mij op het moment dat je terugkomt of dat ik ze los durf te laten. Al kruipen mijn tranen tussen de vezels ooit gevormd naar jouw lijf...
