door Ronald | mei 14, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Moederdag 2017. We hadden er niet veel mee maar gingen toch even naar onze moeders. Dat kunnen we allebei niet meer. Ik ben vanochtend bij jouw moeder geweest. Het gaat wel goed met haar, tenminste zo lijkt het. Maar je man, die een half jaar na je...
door Ronald | mei 8, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Het zit in mij, weet je onder het oppervlak je ziet het niet zomaar. Je moet mij kennen, denk je niet voor een glimp in mijn ogen een trek om mijn mond. Het zit in mij, weet ik onder mijn huid, in mijn hart ik hoef het niet te zien. Ik moet mij...
door Ronald | mei 3, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Het is misschien een beetje raar dat ik je er nog niets over verteld heb, maar onze vrienden van verderop zijn verhuisd. Een beetje moeilijk om met je te delen, denk ik. Want we zijn zo vaak bij ze thuis geweest. We hebben samen zoveel goede...
door Ronald | mei 2, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Hoelang zal het nog doorgaan, het herbeleven van jouw laatste weken? Jij weet het ook niet natuurlijk. We zullen het merken de komende jaren. Ik had dit jaar nog meer behoefte erover te schrijven dan vorig jaar, naar mijn idee. Maar na afgelopen...
door Ronald | apr 28, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Er was die nacht dat ik je dood zag gaan. Ik hoorde je ademen met lange tussenpozen. Tot je stil werd, zo onwerkelijk stil. Geen geluid meer, geen beweging. Een niemandsland tussen leven en dood. Je vermoeide gezicht ontspande zich. Een lichte glimlach...
door Ronald | apr 26, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Zondag 26 april 2015 Het was avond en Lydia en ik zaten op de bank. Zij aan de ene kant, ik aan de andere. Zij las een boek of appte met thuis. Ik weet niet alles meer. Ik had de laptop op schoot en schreef een gedicht. Het was stil in huis. Jij sliep,...
