Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Wat ik eerst niet gedacht had ben ik nu toch aan het doen. Toen jij zei dat je je dagboeken aan mij zou nalaten maakte dat mij in eerste instantie niet zoveel uit. Ik ga er toch niet in lezen, zei ik tegen je.

Ik denk er nu anders over. Ik wil weten hoe jij de ziekte beleefd hebt. Ik verwacht geen verrassingen maar misschien durfde jij bepaalde dingen toch niet te zeggen om mij te beschermen. Maar ik heb eind 2013 en heel 2014 nu bijna gelezen en het is eigenlijk allemaal wat ik al weet. Maar het is prettig het nog een keer in jouw woorden te ‘horen’. En er staan lieve dingen in over mensen en over mij. Je begrijpt wel dat ik dat lees met een doos zakdoekjes bij de hand.

Ik kreeg als grapje nog even het verzoek van de belasting of ik € 945,- wilde betalen. Nou, eigenlijk niet, dacht ik. Maar het bleek echt ‘grapje’. Ze deden of ik dat geld al gehad had maar het nu moest terugbetalen. Maar iemand anders bij de belasting heeft dat geld. René heeft ze nu op elkaar geattendeerd. Best handig dat ze dat nu weten. Om de een of andere reden moet ik nu nog € 1,- euro betalen. Ik hoop maar dat ze morgen ook nog weten hoe het in elkaar zit, zodat ik niet binnenkort een herrinering in de bus krijg. Ik heb er nog niet zoveel vertrouwen in maar ik ben blij dat René dit soort zaken voor mij kan regelen.

Gisteren heb ik even de honeurs voor je waargenomen bij de Koekenbier bijeenkomst met Harry, Joke Z. en Anja. Het leek me leuk om een kop koffie met ze te drinken. En het was ook leuk. Er werd, zoals te verwachten, veel over het onderwijs gepraat. Het klinkt natuurlijk raar maar dat had ik wel een beetje gemist. Jou verhalen gingen daar vaak over. En het ging over jou, dat kan niet anders.
Ik dacht dat er ook altijd bitterballen op tafel kwamen maar die heb ik niet gezien, dat was zeker jouw aandeel? Dan zal ik dat volgende keer op mij nemen.

En vandaag Mariek, je zal het bijna niet geloven maar Jesper is geslaagd. En nog ruim ook. Jij had hem eerder al gevraagd of hij alsjeblieft wilde slagen omdat je niet nog een jaar de drama verhalen over die school wilde horen. Hij heeft er gehoor aan gegeven, ook al heb jij er niet direct profijt meer van. Volgende maand wordt het weer spannend. Dan komt de toelating op de Herman Brood academie in zicht. Tenminste, dan moet hij een presentatie houden. Ik hou je op de hoogte. Lydia heeft veel aan je gedacht vandaag.

En hij is niet de enige. Bessel is geslaagd voor zijn zwemdiploma. Ook een belangrijke stap. Ik weet nooit wanneer het verdriet me overvalt maar toen ik de kaart naar Bessel had geschreven met alleen mijn naam erop toen kwam het. Dat voelde zo verkeerd. Dus ik heb er nog bijgeschreven dat jij heel trots zou zijn geweest.

Ik mis je.

Dikke kus,
Roon