Lieve Mariek,
Dat kleine mannetje
ons mooie neefje
met die grote ogen
en lange wimpers.
Hij zat hier
aan tafel
vanavond.
Eerst eten
later filmpjes
op de iPad.
Nu ligt hij
boven
te slapen aan
jouw kant
van ons
bed.
Hij droomt omringt
door vier knuffels.
Drie zonder naam
en de vierde heet
Mariek.
Ontroerd door een knuffel
het gebeurde mij nog
niet eerder.
Voor het slapen gaan
vertelde hij over
een tv-serie.
Hij legde dingen uit
die ik niet
snapte.
Hij zat op
de roeimachine
is de enige die
‘m gebruikt.
Ik zat ernaast en
het voelde best
vertrouwd.
Het is de eerste
keer weer dat hij
hier logeert.
Hij vroeg het zelf.
De eerste keer
zonder jou.
Ik vond het spannend
maar het gaat
goed.
Ik vroeg hem
of hij weleens
aan je dacht.
Hij zei van wel
en dat hij dan
soms moest
huilen.
Ik ook
zei ik
toen.
Hij ging lekker
liggen en
slapen.
Heerlijk zonder
wolkjes aan
de lucht.
Liefs, Roon
Och Roon, wat lief en ontroerend mooi beschreven… xx
Lieve Ronald, wat een ontroerende brief.
Fijn en mooi om te lezen , dat dat lieve neefje bij jou wil logeren.
Dat voelt vertrouwd en goed en het geeft aan , dat niet alleen Mariek , maar ook jij tot zijn veilige liefdevolle wereld behoort.
Geniet er maar van .
Liefs Joke
Ach Ronald, wat ontroerend mooi beschreven!
Wat mooi en lief!! Geniet er maar van!
Hai Ronald,
Jeetje, wat ontzettend mooi geschreven. En wat heb je Bessel mooi omschreven. Prachtig!
Weer ontroerend en mooi verwoord. Koester het.
Hier moet ik ook een beetje om huilen.
Met een traan rollend over mijn gezicht, probeer ik mijn telefoon te bedienen. Swypen gaat lastig met betraande ogen, moet ik zeggen.. Maar ik ben blij dat Bessel het zo fijn vindt bij jou thuis en dat hij zonder heimwee te hebben heerlijk heeft geslapen. Mogen er nog meer komen… Xxx Al