Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Het laatste jaar Mariek, leefden we in een kleine wereld. De jouwe nog kleiner dan de mijne. Wij weten hoe het ging dat jaar. Waar je allemaal over nadacht, waar je bang voor was, waar je op hoopte. Ik wist hoe je dacht over ‘vechten tegen kanker’. Jij had een hekel aan die vaak zo achteloos uitgesproken zin. Van de week weer met David Bowie. Bijna niemand wist dat hij ziek was, dus bijna niemand wist over zijn ziekte. Maar wel hoorde ik diverse keren dat hij anderhalf jaar tegen kanker had gevochten. Ik moest aan jou denken en wat je daar van vond.

En wat je daarvan vond werd van de week ook op televisie uitgesproken door een aantal mensen die in dezelfde situatie verkeren (verkeerden) als jij. Ze weten dat ze binnen niet al te lange tijd dood gaan maar alleen niet precies wanneer. Ze worden geïnterviewd door Coen Verbraak. Het zijn prachtige gesprekken. Ze geven een inkijkje in hoe het voor hen is om te leven met hun aangekondigde dood. En omdat hun situatie zoveel op die van jou lijkt vertellen ze ook een beetje over hoe het voor jou was. Voor mij heel herkenbaar, voor andere mensen, die aan de buitenkant van ons kleine wereldje stonden, misschien prettig om te horen hoe het was voor jou. Voor iedereen is het natuurlijk net weer even een ander verhaal maar toch zijn er ook veel dingen die lijken op wat jij voelde, meemaakte. Laura Maaskant zit er ook bij. Jij hebt haar boek nog gelezen. Een bijzonder meisje, jonge vrouw eigenlijk. Kortom, het is de moeite waard om de twee afleveringen te bekijken.

Niet zozeer een kijktip voor jou als wel voor de lezers van deze brieven. En oh ja, behalve David Bowie is nu ook Sneep uit Harry Potter aan gene zijde. Dus kijk een beetje uit daar 😉

Aflevering 1

Aflevering 2

Liefs,
Ronald