Selecteer een pagina

Lieve Mariek,

Ik val meteen maar met de deur in huis: waar zijn de klemmetjes van die ene plafondlamp?

Ok, ik zal het even uitleggen. Van de week kreeg ik opeens een idee om de kerst een beetje te doorstaan. Misschien moest ik mijzelf bezighouden, die dagen. Ik had er al eerder over nagedacht, maar nu ga ik het doen. Ik maak van ons huis een tijdelijke galerie. Ik wil wel eens wat foto’s laten zien aan de wereld, of in ieder geval aan de mensen die willen komen kijken. En ik vind het zelf ook leuk om eens wat foto’s op groot formaat in het echt te zien en niet alleen maar digitaal.

Thuis leek mij de beste low-budget oplossing. Ik ga gewoon wat touwtjes spannen en daar foto’s aan hangen. En ik laat een paar foto’s heel groot afdrukken. In musea doen grote foto’s het altijd erg goed. Eens kijken of dat voor mijn foto’s ook geldt.

Jammer dat je er niet bij bent Mariek, je had het vast leuk gevonden om mee te denken en te helpen met ophangen en zo. Maar goed, daar ga ik maar niet teveel aan denken. Want dat is juist de reden dat ik het doe, mijn gedachten even op andere zaken richten.

Ik was nogal laat natuurlijk, met mijn idee en ik moest flink aan het werk om op tijd afgedrukte foto’s in huis te krijgen. Snel een selectie maken, bepalen welke groot moesten en welke wat kleiner. Op tijd uploaden naar de afdrukmeneer/mevrouw en maar hopen dat alles in huis is voor ik wil beginnen. Nou, dat is gelukt. Nu alles nog ophangen.

Oh ja, de klemmetjes van de lamp.

Het zijn echt de donkere dagen voor kerst en ik heb dus licht in huis nodig voor het geval er geen licht van buiten komt, ook al is de galerie alleen midden op de dag open om maar zoveel mogelijk licht te hebben.

Overal in huis lukt het wel met de bestaande verlichting. Het is allemaal een beetje geel licht maar ja, low-budget hè. Dat is een makkelijk label waaronder deze galerie zonder al teveel zorgen kan ontstaan.
Alleen in de kamer. Daar is wel licht natuurlijk, maar niet zo heel veel. Er is wel een stroompunt aan het plafond en een hele tijd heeft daar een kaal ‘peertje’ gehangen. Ik had ergens in mijn achterhoofd het idee dat we nog een plafonnière hadden, ongebruikt in een doos. Na een half uur zoeken vond ik hem in een la. Ik was even heel tevreden met mijzelf.

Vandaag heb ik hem opgehangen. Dat klinkt makkelijker dan het was. Allereerst stond ons trapje in de garage van mijn vader. Gelukkig was ik gister in de buurt en heb ik ’m meteen meegenomen. En elektriciteit vind ik altijd een beetje lastig. Gelukkig is er internet en kan ik ook wel aardig logisch nadenken. Tenminste, dat dacht ik. Na een hoop gemartel met te weinig ruimte en te korte draden had ik het voor elkaar. De stroom er weer op en de lamp deed het. Maar alleen de lamp deed het. Allerlei andere dingen in de kamer deden het niet meer, zoals onder andere het internet. Hmm. Ik begreep eigenlijk ook meteen wat er was, maar het weer oplossen kostte mij nog een kwartier. Uiteindelijk deed alles het weer. Nog even het kapje ertegenaan en klaar. Ho, stop, het kapje is een gebogen stuk glas en zou met drie klemmetjes op z’n plaats moeten worden gehouden. Maar er zitten geen klemmetjes in de doos. Ze zijn niet te vinden. Dus misschien weet jij het. Geef het maar even door. Ach, misschien heb ik ze wel weggegooid, niet wetende wat het was.

Ik heb nu maar wat geknutseld met ijzerdraad. Het hoeft maar een week te blijven hangen. Misschien koop ik uiteindelijk wel een nieuwe. Maar het is wel een beetje triest. Na tien jaar hangt hij eindelijk en dan is hij niet compleet. Tot Remko’s verdriet hield ik vroeger al allerlei dingen met plakband en ijzerdraad bij elkaar en nu is dat weer zo. Of nog zo. Misschien hou ik mijn hele leven nu wel met plakband en ijzerdraad bij elkaar.

Maar het gaat niet echt slecht, op dit moment, Mariek. Ik heb zin om dit projectje tot een goed einde te brengen en er misschien wel wat geld mee te verdienen. En daarna zien we weer verder.

Ik hoop dat je er wat van meepikt.

Dikke kus,
Roon

Update: Klemmetjes gevonden zonder er naar te zoeken.