door Ronald | okt 24, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, Halverwege de trap flesje lijm in mijn hand op de weg terug naar jouw bureau. Ik blijf staan en vraag mij af waarom. Je werkkamer is onbewoond, de lijm niet meer gebruikt door jou. Het nut van terugzetten verdwenen. De lijm, de spullen in huis, de zin...
door Ronald | okt 14, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, In 2013 maakten we een film met je vader. Over de verhalen die verloren dreigden te gaan, samen met zijn geheugen. Jouw idee. Jij zorgde dat het gebeurde. Jouw oom Tim praatte met je vader. Ik filmde alles. En nu is het klaar. Jij had een groot aandeel...
door Ronald | aug 17, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, Na de wasmachine, die het al eerder begaf, heeft nu ons fijne Nespresso-apparaat de geest gegeven. Ook hier geldt: het is maar een apparaat. Maar dit machientje was van ons. Samen gekocht, allebei ontelbare koppen koffie mee gezet, voor onszelf en voor...
door Ronald | jul 1, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, Het is al weer een tijdje geleden hè, dat ik je schreef. Weet je, dat komt omdat ik bang ben dat ik een beetje in herhaling val. Steeds maar weer het verdriet en het missen van jou, dat weet je nu vast wel een keer. Maar net stond ik af te wassen (ja, de...
door Ronald | apr 28, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, Met je huis om je heen alleen. Met je spullen om je heen alleen. Met je dierbaren om je heen alleen. Met de stilte om je heen alleen. Met die ziekte door je heen alleen. Die laatste dagen tussen ons maar zo alleen. Drie jaar alweer alleen. Ik mis...
door Ronald | apr 14, 2018 | Brieven
Lieve Mariek, Ieder dag de zon zichtbaar of niet. Ieder jaar de bomen van kaal naar vol in blad. Verveling. De tijd van ons leven. Tijd verstrijkt herhaalt zich staat stil. Zeeën en haast geen tijd te verliezen. We tellen uren, minuten, seconden. Tijd is altijd...
