door Ronald | apr 7, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Jij hebt er nooit over geschreven en ik ook niet. Maar ik ga het nu toch doen. En het gaat niet zozeer over wat er gebeurde maar vooral over hoe jij ermee omging. Op maandag 30 maart 2014 zaten we bij een arts in het ziekenhuis en kregen we de uitslag...
door Ronald | mrt 26, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Moed hebben is soms niets meer dan dingen durven vertellen. Na drie weken stil had je de moed gevonden. Je vertelde het mij je vertelde het de dokter. Je vertelde het jezelf. Het kon niets zijn. Het kon hetzelfde zijn als eerst. Het kon het einde van de...
door Ronald | mrt 15, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Meestal gingen we na het eten stemmen, in de kroeg een stukje verderop. De laatste keer was op 18 maart 2015. Provinciale Statenverkiezingen. Jij maakte altijd een praatje met de mensen van het stembureau, die hier in Koedijk het grootste deel van de dag...
door Ronald | mrt 4, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Precies een jaar geleden schreef ik over jullie avontuur langs de kant van de snelweg, terwijl jullie op weg waren naar het Escher museum. Jullie kwamen daar nooit aan. Ik wilde wel eens weten waar je zo graag naar toe wilde en daarom was ik vorige week...
door Ronald | feb 14, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Een gedichtje over mijn worstelingen met tijd. Tijd. De tijd kruipt door mijn hoofd mijn hoofd kruipt door de tijd. Zoveel tijd om tot niets te komen. Geen ideeën om tijd te vullen geen concentratie om tijd te verstrijken. De tijd kruipt voort met...
door Ronald | feb 6, 2017 | Brieven
Lieve Mariek, Weer een gedichtje vandaag. Geen makkelijke, dat vertel ik je alvast. Vorig jaar had ik er eigenlijk niet zoveel last van, maar nu opeens wel. Alleen zijn in ons huis. Bijna twee jaar verder nu, maar nog steeds valt het af en toe niet mee. Alleen Een...
