door Ronald | mrt 26, 2022 | Brieven
Als het levenplotseling een afslag neemtdie je niet had voorzien,kan dat zomaarnog eens gebeuren. Misschien was deze wel voorzienmaar toch net zo plotseling. Lieve Mariek, Ik was gebleven bij het aankondigen van de CT-scan. Mijn derde alweer. Infuus met...
door Ronald | feb 28, 2022 | Brieven
Lieve Mariek, Een haaren nog een paarin mijn bak met kwark. Weinig subtieldeze aankondigingvan kaalheid. Tijd voortondeuse,muts, pet. De vorige keer dat ik je schreef was drie weken terug. Vrij positief was ik toen. Ik dacht dat de bijwerkingen voorbij waren...
door Ronald | feb 8, 2022 | Brieven
Lieve Mariek, Het gif druppeltmijn aderen in. Trekt een gordijndoor mijn hoofd. Brengt hetmeer levenof lacht de dooderom. Ik ben weer boven water. Een week na de immuun- en chemotherapie. De eerste dag ging goed. Ik werd thuis opgehaald door een vriendin. Ze...
door Ronald | jan 26, 2022 | Brieven
Lieve Mariek, Het nieuws kwam in één keerbinnen. Diep in mijzit het nu,dat alles. Mijn breinknipt hetin stukjes. Ieder stukjekruipt langzaamonder mijnhuid. Dag na dagstukje voor stukjevoelen en wetenmaar niet teveelniet meerdan te bevattenwat niet te bevattenis....
door Ronald | jan 16, 2022 | Brieven
Lieve Mariek, Het is onwerkelijkom te lopenwaar jij liep. Om te wachtenwaar jij wachtte. Om in scanners te liggenwaarin jij lag. Om de gesprekken te hebbendie jij had. Om de uitslagen te horendie jij hoorde. Om bang te zijnzoals jij dat was. Maar het onwerkelijkeis...
door Ronald | nov 17, 2021 | Brieven
Lieve Mariek, Het lekkerst aan de winteris de pauze van de tuin. Al de voegendie zich vullenmet iets groens enhardnekkigs. Het stopt. Al die plantende perken te buiten. Takkeneen onontwarbarekluwen. Houden halt. Opgedoken bomenvermenigvuldigde struiken. Druiven met...
